Συνολικές προβολές σελίδας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΛΑΜΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΛΑΜΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011

Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό
και μ' αφήναν νηστικό.

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά.

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ
για τ' αφέντη το φαί.


Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...
Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη.

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...


Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
Eκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

http://www.youtube.com/watch?v=t9yK567M_2w&feature=related

Και η εκτέλεση του Μάλαμα, πολύ μου αρέσει:
http://www.youtube.com/watch?v=QrPDa--4jpc&feature=related

Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

ΣΤΙΧΑΚΙΑ

Μετά την αναπάντεχη απώλεια του Νίκου Παπάζογλου, διαπίστωσα ότι άνθρωποι σαν κι αυτόν που έχουν σημαδέψει τη ζωή μου, έχουν γράψει στιχάκια που είναι ριζωμένα στο κεφάλι μου.

  • Μόλις ξυπνήσω το πρωί, τα βλέπω όλα μαύρα, θέλω μια κούπα με καφέ και τέσσερα τσιγάρα...Τι νόημα έχουν όλα αυτά;Τι τρέχω να προλάβω; Πέρασε η μισή ζωή, δίχως να καταλάβω...
  • Κανείς εδώ δεν τραγουδά, κανένας δεν χορεύει, ακούνε μόνο την πενιά κι ο νους τους ταξιδεύει...
  • Κοντεύει να μου στρίψει, κι είναι τούτο το κακό, μ' αρρωσταίνει με πειράζει και δεν ξέρω τι να πω, στο τέλος θα πιστέψω, πως για όλα φταίω ΕΓΩ...
Ευτυχώς είναι ακόμη κι άλλοι, που εξακολουθούν να μας συντροφεύουν στην πολύβουη μοναξιά μας

  • Όλοι οι καριόληδες μια εταιρία.
    Σάπια ηλικία και αδυναμία.
    Γελάει ο χρόνος και λάμπει ανθισμένος
    στο δρόμο σκοτώνει κι είναι κερδισμένος.
    Σπάει το νήμα κι αναρωτιέσαι:
    τόσα χρονάκια γιατί να τραβιέσαι;
    Καληνύχτα μαλάκα η ζωή έχει πλάκα,

    έχει γούστο και φλόγα
    είναι κάτι σαν ρόδα,
    σε πατάει και σε παίρνει,
    μόνο ίχνη σου σέρνει.
http://www.youtube.com/watch?v=rICjyJttmWU