Βράδιασε, τα ξαναλέμε - Μάνος Ξυδούς

Άλλο ένα αγαπημένο  τραγούδι, που μου έχει κολλήσει εδώ και καιρό από το Μάνο Ξυδούς.
Να και οι στοίχοι του:

Βράδιασε, τα ξαναλέμε  

Αποφεύγω να σε δω, να σου μιλήσω
όπως οι γάτες αποφεύγουν το νερό
Στις ερωτήσεις σου δεν θέλω ν' απαντήσω
έχει στραβώσει το τιμόνι που κρατώ

Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
τι άλλο ήθελες να πω αναρωτιέμαι
Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
και με ανήλικες ελπίδες θα ξεχνιέμαι

Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
τι άλλο ήθελες να πω αναρωτιέμαι
Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
και με ανήλικες ελπίδες θα ξεχνιέμαι

Αποφεύγω να σε δω γιατί θυμάμαι
τη νύχτα εκείνη που μας πήρε ο καπνός
Στα πεζοδρόμια της καρδιάς μου ξενυχτάμε
με μια σιωπή που είναι φτιαγμένη από χρυσό

Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
τι άλλο ήθελες να πω αναρωτιέμαι
Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
και με ανήλικες ελπίδες θα ξεχνιέμαι

Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
τι άλλο ήθελες να πω αναρωτιέμαι
Τα ξαναλέμε, τα ξαναλέμε
και με ανήλικες ελπίδες θα ξεχνιέμαι

ΣΤΙΧΑΚΙΑ

Μετά την αναπάντεχη απώλεια του Νίκου Παπάζογλου, διαπίστωσα ότι άνθρωποι σαν κι αυτόν που έχουν σημαδέψει τη ζωή μου, έχουν γράψει στιχάκια που είναι ριζωμένα στο κεφάλι μου.

• Μόλις ξυπνήσω το πρωί, τα βλέπω όλα μαύρα, θέλω μια κούπα με καφέ και τέσσερα τσιγάρα...Τι νόημα έχουν όλα αυτά;Τι τρέχω να προλάβω; Πέρασε η μισή ζωή, δίχως να καταλάβω...
• Κανείς εδώ δεν τραγουδά, κανένας δεν χορεύει, ακούνε μόνο την πενιά κι ο νους τους ταξιδεύει...
• Κοντεύει να μου στρίψει, κι είναι τούτο το κακό, μ' αρρωσταίνει με πειράζει και δεν ξέρω τι να πω, στο τέλος θα πιστέψω, πως για όλα φταίω ΕΓΩ...

Ευτυχώς είναι ακόμη κι άλλοι, που εξακολουθούν να μας συντροφεύουν στην πολύβουη μοναξιά μας

• Όλοι οι καριόληδες μια εταιρία.
  Σάπια ηλικία και αδυναμία.
  Γελάει ο χρόνος και λάμπει ανθισμένος
  στο δρόμο σκοτώνει κι είναι κερδισμένος.
  Σπάει το νήμα κι αναρωτιέσαι:
  τόσα χρονάκια γιατί να τραβιέσαι;
  Καληνύχτα μαλάκα η ζωή έχει πλάκα,
  
  έχει γούστο και φλόγα
  είναι κάτι σαν ρόδα,
  σε πατάει και σε παίρνει,
  μόνο ίχνη σου σέρνει.

http://www.youtube.com/watch?v=rICjyJttmWU

DREAM ON

Τραγούδι από τα παλιά

AEROSMITH - DREAM ON

Every time I look in the mirror
All these lines on my face getting clearer
The past is gone
It goes by, like dusk to dawn
Isn't that the way
Everybody's got their dues in life to pay

Yeah, I know nobody knows
where it comes and where it goes
I know it's everybody's sin
You got to lose to know how to win

Half my life
is in books' written pages
Lived and learned from fools
and from sages
You know it's true
All the things come back to you

Sing with me, sing for the year
Sing for the laughter, sing for the tears
Sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good lord will take you away

Yeah, sing with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away

Dream On Dream On Dream On
Dream until your dreams come true
Dream On Dream On Dream On
Dream until your dream comes through
Dream On Dream On Dream On
Dream On Dream On
Dream On Dream On

Sing with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away
Sing with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
Sing with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away......

ΤΡΥΠΕΣ

Τι ωραία που είναι να ξυπνάς και να ακούς ένα αγαπημένο τραγούδι από τα παλιά...
Άκουγα πρωί πρωί στη διαπασόν μέσα στο αυτοκίνητο το τραγούδι από τις Τρύπες ΔΕΝ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ και παράλληλα έκανα και σκόρπιες σκέψεις πάνω στους στίχους του.

Aν δε χωράς μέσα σε μι' άθλια πατρίδα...
Aν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή...
Aν δε χωράς μέσα σε μια ονειροπαγίδα...
Aν δε χωράς σε μιά αγκαλιά φυλακή...

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, δεν χωράς πουθενά.

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, πουθενά, πουθενά.

Aν δε χωράς μέσα σ' εν' άνοστο αστείο...
Aν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή...
Aν δε χωράς μέσα σ' ένα ψυχοπορνείο...
Aν δε χωράς σ' ένα σπασμένο κορμί...

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, δεν χωράς πουθενά.

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, πουθενά, πουθενά.

Συνειδητοποίησα επίσης ότι έχω να βάλω το δίσκο στο πικάπ, πάνω από 15 χρόνια...δυστυχώς.
Αλήθεια, που έχω βάλει το πικάπ;;;;;;;;;;;;