Ημερολόγιο Συνόρων «Εμείς ήμασταν αλλιώς»

Νομίζω ότι η δημοσιογραφία, έχει ανάγκη μια τόσο δροσερή και αναξάρτητη φωνή όπως του κυρίου ΓΚΑΖΜΕΝΤ ΚΑΠΛΑΝΙ. Από την πρώτη φορά που τον άκουσα στο ραδιόφωνο εντυπωσιάστηκα. Όταν όμως διάβασα του άρθρο του στα ΝΕΑ, τότε έπαθα πλάκα. Τα σχόλια δικά σας.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4522789

ΤΡΥΠΕΣ

Τι ωραία που είναι να ξυπνάς και να ακούς ένα αγαπημένο τραγούδι από τα παλιά...
Άκουγα πρωί πρωί στη διαπασόν μέσα στο αυτοκίνητο το τραγούδι από τις Τρύπες ΔΕΝ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ και παράλληλα έκανα και σκόρπιες σκέψεις πάνω στους στίχους του.

Aν δε χωράς μέσα σε μι' άθλια πατρίδα...
Aν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή...
Aν δε χωράς μέσα σε μια ονειροπαγίδα...
Aν δε χωράς σε μιά αγκαλιά φυλακή...

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, δεν χωράς πουθενά.

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, πουθενά, πουθενά.

Aν δε χωράς μέσα σ' εν' άνοστο αστείο...
Aν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή...
Aν δε χωράς μέσα σ' ένα ψυχοπορνείο...
Aν δε χωράς σ' ένα σπασμένο κορμί...

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, δεν χωράς πουθενά.

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς.
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα,
δεν χωράς πουθενά, πουθενά, πουθενά.

Συνειδητοποίησα επίσης ότι έχω να βάλω το δίσκο στο πικάπ, πάνω από 15 χρόνια...δυστυχώς.
Αλήθεια, που έχω βάλει το πικάπ;;;;;;;;;;;;

ANTIO ΜΠΟΚΤΟΡ

Όπως κάθε πρωί , πηγαίνοντας στη δουλειά, ανοίγω το ραδιόφωνο και τρελένομαι. Ακούω μηνύματα, "αντίο φίλε Αντώνη" και άλλα τέτοια... Πέθανε χθες το μεσημέρι ο ηχολήπτης του Novasport fm Αντώνης Μπόκτορ. Ο Τσαμόπουλος ήταν συγκλονισμένος. Δυσκολευόταν να διαβάσει τα συλυπητήρια μηνύματα που του έστελναν.

Τον Αντώνη δεν τον ήξερα προσωπικά. Όμως σαν μέλος μιας μεγάλης ραδιοφωνικής παρέας, αισθανόμουν ότι είναι ο διπλανός μου, ο φίλος μου. Ήταν ο άνθρωπος που με τις παρεμβάσεις του και τα σποτάκια που έβαζε κατά τη διάρκεια των εκπομπών , μας έκανε να γελάμε και μας έφτιαχνε τη μέρα. Και είναι πολύ σπουδαίο να καταφέρνει κάποιος να σε κάνει ευδιάθετο από την ώρα που ξεκινάς τη μέρα σου. Από ροκιές δε, άλλο τίποτα, και όχι μόνο.

Φίλε Μπόκτορ καλό ταξίδι. Ελπίζω να κάνεις και τους πάνω το ίδιο ευτυχισμένους όπως εμάς. Σου υποσχόμαστε ότι δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Μαρία Παντίσκα, “Life”, 27 Νοέμβρη 1944

Η Μαρία Παντίσκα, είναι η κοπέλα που φωτογράφισε το περιοδικό Life , μετά το ολοκαύτωμα των ναζιστικών στρατευμάτων στο Δίστομο. Η Μαρία Παντίσκα πέθανε πριν από δύο μήνες, σε ηλικία 84 ετών. Φυσικά εκείνες τις μέρες τα ΜΜΕ δεν μπόρεσαν να ασχοληθούν με το θέμα. αφού είχαμε το Σάκκη...

Περισσότερα στο ακόλουθο blog:

http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2009/06/65-218.html

Γιατί μπαμπά;;;;;;;

Τη μέρα που είχε το πέρίφημο debate, ο γιος μου (ηλικίας 9 ετών), ζωγράφιζε μπροστά στην τηλεόραση. Η τηλεόραση ήταν ανοιχτή , αλλά κανένας ουσιαστικά δεν παρακολουθούσε εκτός από το μικρό. Σε κάποια στιγμή έρχεται και μου λέει:
- Μπαμπά σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές ή ευροεκλογές;
- Ευροεκλογές , του απαντάω.
- Τότε γιατί κανένας από αυτόυς που μιλούν στην τηλεόραση, δεν μιλάει για θέματα της Ευρώπης και μιλούν μόνο για θέματα που έχουν να κάνουν με την Ελλάδα;

Κάγκελο ο μπαμπάς...... Άντε να του εξηγήσεις !!!

Νομίζω ότι έμοιαζα με τον μπαμπά (Κανάκη), όταν του έκανε ερωτήσεις ο γιός του (Καλυβάτσης) στους ΑΜΑΝ.